Δάκρυα

Χθες βράδυ κάθισα κι έκλαψα
Τα βράδια που είμαι μοναχός
Πικρά γιατί τ’ αστέρια έτρεχαν
Ζεστά τα καλοκαίρια πέρασαν
Άσκοπα που φεύγει ο καιρός

Μα χθες το βράδυ έκλαιγα
Βρυσούλα που ανοίγει ο καημός
Τις λέξεις που άπλετες έρχονταν
Τα λόγια βαρίδια που έπεφταν
Και τα φτερά σου χτύπαγαν διαρκώς

Ύστερα σκέφτηκα πως ήμουνα τρελός
Τότε συνέχισα όπως κλαίνε οι άντρες
Ίσως τον κόπο μου δεν άξιζε
Το ποίημα που σου έγραψα
Τότε κατάλαβα πως είμαι τυχερός.

5/12/2007