12/12/11

1η Αυγούστου Port Lligat


[από το 'Ημερολόγιο μιας ιδιοφυίας,' Salvador Dali]

Το σπίτι στο Port Lligat: «Το σπίτι μας μεγάλωσε ακριβώς σαν μια πραγματική βιολογική δομή, με κυτταρική μίτωση. Σε κάθε στάδιο νέας βλάστησης στη ζωή μας αντιστοιχεί και ένα κύτταρο: ένα δωμάτιο. Ο πυρήνας ήταν το παρανοϊκό ντελίριο της Lidia, η οποία μας έκανε το δώρο του πρώτου κυττάρου. Ο βλαστόπορος ήταν η ιδιοφυία του Dali. Η θεία πρωτεΐνη του ήταν η Gala• είναι χάρη σ’ εκείνη που ολόκληρη η υπόλοιπη δομή μπόρεσε να αναπτυχθεί. Χάρη στο Galaδεσοξυ- ριβονουκλεϊκό οξύ, η μνήμη της δομής μας, αντί να βυθιστεί στο κενό μιας ρομαντικής τραγωδίας, υψώνεται στην κλασσική κατηγορία μιας βασιλικής γιορτής.»
-Salvador Dali, The World Of Salvador Dali

1η Αυγούστου
Σήμερα, για πρώτη φορά ύστερα από τουλάχιστον ένα χρόνο, κοιτάζω τον έναστρο ουρανό. Φαίνεται μικρός. Άραγε εγώ μεγαλώνω ή το σύμπαν συρρικνώνεται; Ή μήπως ένας συνδυασμός των δύο; Πόσο διαφορετικό είναι από τον οδυνηρό διαλογισμό των άστρων στα εφηβικά μου χρόνια. Με είχαν κατακλύσει εξαιτίας αυτού που ο ρομαντισμός μου μ’ έκανε να πιστεύω τότε: η ασύλληπτη και άπειρη κοσμική απεραντοσύνη. Είχα καταληφθεί από μελαγχολία επειδή όλα τα συναισθήματά μου ήταν απροσδιόριστα. Ενώ τώρα το συναίσθημά μου είναι τόσο καθορισμένο ώστε θα μπορούσα να το αναπαραστήσω. Ταυτόχρονα, αποφασίζω να παραγγείλω ένα ομοίωμα από γύψο που θα αναπαριστά με τη μέγιστη ακρίβεια το συναίσθημα του διαλογισμού του ουράνιου θόλου.

Είμαι ευγνώμων απέναντι στη σύγχρονη επιστήμη επειδή επιβεβαιώνει με τις έρευνές της την πιο ευχάριστη, συβαριτική, και αντι- ρομαντική έννοια ότι «το διάστημα είναι πεπερασμένο.» Το συναίσθημά μου έχει την τέλεια μορφή ενός τετρα- οπίσθιου συνεχούς, την απαλότητα της ίδιας της σάρκας του σύμπαντος. Όταν πηγαίνω για ύπνο, ξεθεωμένος ύστερα από την εργασία της ημέρας, προσπαθώ να διατηρήσω το συναίσθημά μου ακόμα και στο κρεβάτι, αισθανόμενος όλο και πιο σίγουρος και λέγοντας στον εαυτό μου ότι, όλα έχουν ειπωθεί και γίνει, το σύμπαν- διαστελλόμενο, ακόμα και μ’ όλη την ύλη που περιέχει, όσο απέραντο κι αν φαίνεται- δεν είναι τίποτε παρά ένα απλό και άμεσο ζήτημα πρόσθεσης μαρμάρων. Είμαι τόσο ευτυχισμένος να βλέπω ότι ο κόσμος έχει τελικά αναχθεί σε αυτές τις λογικές αναλογίες ώστε θα μπορούσα να τρίψω τα χέρια μου αν δεν ήταν αυτή η ειδεχθής χειρονομία τόσο αντι- Dali. Πριν πάω για ύπνο, αντί να τρίψω τα χέρια μου θα τα φιλήσω με την αγνότερη ευχαρίστηση, επαναλαμβάνοντας στον εαυτό μου ότι το σύμπαν, όπως κάθε υλικό πράγμα, μοιάζει ασήμαντο και στενό αν συγκριθεί, για παράδειγμα, με το εύρος ενός μετώπου ζωγραφισμένου από τον Raphael.


Το «Τετρα- οπίσθιο συνεχές» (Four Buttock continuum)- Five rhinoceros horns making a virgin- Birth of a deity (1960)

Την 20η
Τελικά έφεραν το γύψινο ομοίωμα του συναισθήματός μου και αποφασίζω να πάρω μια φωτογραφία αυτού του τετρα- οπίσθιου συνεχούς. Είναι κάποιοι φίλοι κάτω στον κήπο, και τότε μια αριστοκρατική γυναίκα ανεβαίνει προς το μέρος μου. Την κοιτάζω- κοιτάζω όλες τις γυναίκες- και ξαφνικά έχω μια ενόραση: το άτομο που βρίσκεται τώρα απέναντί μου, γυρνώντας μου την πλάτη, έχει δύο από τα οπίσθια του συνεχούς μου. Την ικετεύω να πλησιάσει πιο κοντά στο ομοίωμα και της λέω ότι έχει το όραμά μου για το σύμπαν στα οπίσθιά της. Θα συμφωνούσε να την πάρω μια φωτογραφία; Με τον πιο φυσικό τρόπο δέχεται, σηκώνει το φόρεμά της, και καθώς γέρνει στο τοιχίο για να μιλήσει με κάποιους φίλους που βρίσκονται στην αυλή από κάτω και οι οποίοι δεν έχουν ιδέα τι γίνεται, μου προσφέρει τη θέα των οπισθίων της ώστε να μπορώ να συγκρίνω το ομοίωμα με την ίδια τη σάρκα του.

Όταν τέλειωσα σηκώνει το φόρεμά της και μου δίνει ένα περιοδικό που φύλαγε στην τσάντα της για μένα. Είναι ένα παλιό περιοδικό, βρώμικο και σκισμένο, στο οποίο βρίσκω, με μια δικαιολογημένη διέγερση, την αναπαράσταση μιας γεωμετρικής μορφής ίδιας με τη γύψινη δική μου: μια επιφάνεια με μια πλήρη και συνεχή καμπύλη που σχηματίζεται από πειράματα μηχανικού κατακερματισμού μιας σταγόνας λαδιού.

Τόσα πολλά τυπικά αλά Dali γεγονότα σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα επιβεβαιώνουν το συμπέρασμά μου ότι έχω φτάσει στο αποκορύφωμα της ιδιοφυίας μου.
=====================================================




No comments:

Post a Comment